ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

349

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بيد انجير نبوذ « 1 » روغن بادام تلخ و شيرين برآميزذ و هم بدين مقدار بخورذ ( f . 276 ) يا معجون امير وسيا از معجون يك درم سنك و اكر بتوانذ اين معجون ديكر بياميزذ صفت وى « 2 » مصطكى و قرص كل از هر يكى سه درم سنك زفوذهء خشك و عنبر تركى « 3 » بباغها « 4 » بوذ و عود خام از هر يكى دو درم سنك بكوبذ و برآميزذ شربتى دو درم سنك بوذ « 5 » باميبه يا « 6 » شراب كهن و زنجبيل برورده و كوارش زيره و طريفل بزرك و معجون خبثى و شراب خبثى نيز نيك آيذ و غذا جكاوك دارذ و كبتر « 7 » بجه و كندشك و نخوذآب بروغن « 8 » و شراب خنديقون و شراب كهن و ما العسل با افاويه و ضماد كند بر معده سنبل و مصطكى و كندرو و بسبايه و كوزبوا و مشك و عنبر تر كرده بروغن « 9 » بان و آنج بدين مانذ و امّا سو المزاج تر را علاج « 10 » استسقا بوذ و سوء المزاج خشك را علاج « 10 » دق . « 11 » فى اورام المعدة « 12 » بدانك معده را آماسها « 13 » افتد و آن آماسها باز دارند ورا « 13 » از فعل

--> ( 1 ) - ب ه : بجاء او ( 2 ) - ف : « صفت وى » ندارد ( 4 - 3 ) - ب ه : بباغهاء ما ( 5 ) - ب ه : ياسه ( 6 ) - ف : افزوده . با ( 7 ) - ف : كبوتر ( 8 ) - ب ه : شيره ( 9 ) - ب ه : قسط و روغن ( 10 ) - ب ه : او علاج ( 11 ) - ف : افزوده . بايد كردن ب ه : . . . شير شتر مىبايد داد . . . جنبر در ما الاصول حل كرده بدين صفت . . . ده درم كل سرخ بنج درم . . . سه درم خطمى سبيد . . . از هر يكى ده درم . . . بزرك بسرشند و معده را . . . جراب كنند و اين ضماد . . . هر وقت كه طعام خواهد . . . از جهار ساعت ضماد بردارند . . . طعام خورده باشد بعد بجهار . . . ضماد برنهند و طعام از ان نوع . . . بر حاشيه دست جب نوشته است . صفت داروى نرم كردن . . . يك درم و نيم . . . يك درم همه بكوبد . . . شير خر يا شير بز . . . كرده بدهند سودمند بود ان شاء اللّه . ( 12 ) - ف : باب فى اورام المعدة ( 13 - 13 ) - ف : بوذ و ان آماسها ورا باز دارند .